Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Μικρόν εμέ κι εσάς μεγάλο, ίδια τον έναν με τον άλλο

Μαϊμού, σε βλέπω που με βλέπεις, κρίμα που η διάθεση και αντιστοίχως η θεματολογία μου δεν είναι καθόλου πιο ριφρέσινγκ από τη δική σου (ντροπή).

Το λοιπόν, την Κυριακή να μου πεις χρόνια πολλά από τον μακρινό Πειραιά, θα το περιμένω.

Φαντάζομαι πως δεν έχεις κέφια πολλά για κουβέντες με κοριτσάκια, όμως θέλω να πω, σναπ αουτ οφ ιτ (sic). Διότι και η έλλειψη εκλείπει θέλουμε να ελπίζουμε, και εγώ μικρή δεν είμαι, ξέρω απ' αυτά.

Και να διαβάσεις ένα ωραίο βιβλιαράκι, γιατί μον αμί ιντερνετίκ, ό, τι και να λες, είναι όμορφο να ανανεώνεται κανείς θεματολογικά, αν με εννοείς.

Σου στέλνω μεγατόνους μεγαμπίτ φιλικής έγνοιας, και προτείνω υποχρεωτικώς και ανεπιφύλακτα το Σιντάρτα.





                                                      Α! Κύριε Μαλακάση,
                                                      ποιός θα βρεθεί να μας δικάση,
                                                      μικρόν εμέ κ' εσάς μεγάλο,
                                                      ίδια τον ένα με τον άλλο;
                                                      Τους τρόπους, το παράστημά σας,
                                                      το θελκτικό μειδίαμά σας,
                                                      το monocle που σας βοηθάει
                                                      να βλέπετε μόνο στο πλάι
                                                      και μόνο αυτούς να χαιρετάται
                                                      όσοι μοιάζουν αριστοκράται,
                                                      την περιποιημένη φάτσα,
                                                      την υπεροπτική γκριμάτσα
                                                      από τη μια μεριά να βάλη
                                                      της ζυγαριάς κι από την άλλη
                                                      πλάστιγγα να βροντήσω κάτου,
                                                      μισητό σκήνωμα, θανάτου
                                                      άθυρμα, συντριμμένο βάζον,
                                                      εγώ, κύμβαλον αλαλάζον.
                                                      Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,
                                                     ποιός τελευταίος θα γελάσει;


Από το Ελεγεία και Σάτυρες του Κ. Γ. Καρυωτάκη, έτσι γιατί μου τον ξεκοίλιασε τις προάλλες η Ε., και γιατί μανταμ ε μεσιέ, αυτό είναι με το γάντι χώσιμο! Βρε μην ήταν κρυφό μυτιληνιός; (Κατά τα άλλα με τα παραπάνω άσχετο. )

1 σχόλιο:

Ferdinand&Miranda είπε...

egw eimai i maimou? poses maimoudes exeis telospantwn?