Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Αβάδιστα, άβαθα, βέβαια, αβίαστα.


Καλά, βρίθω επαγγελματικών επιλογών, και το ζώδιο μου για την εβδομάδα λέει φοβού τον ζυγό που νιώθει να απειλούνται τα οικονομικά του. Φοβού μην βάλει το κεφάλι του στη λεκάνη και τραβήξει το καζανάκι λέω εγώ.

Καριέρα νουμεγό αν (1).
Free agent (ελεύθερος επαγγελματίας επί ξύλου κρεμάμενος) εκπρόσωπος (πόρτα πόρτα πλασιέ) επώνυμης τηλεφωνικής εταιρείας (χαίρε φίλε Κόκκαλη), με ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης (πληρωμή βάσει απόδοσης, μισθός γιοκ). Δηλαδής, δούλεψε ροδακινάκι ένα εννιάωρο τουλάχιστον τη μέρα, μέχρι να κάνεις καμιά αίτηση μπας και πληρωθείς κανένα ψιλό και πληρώσεις και τα ΔΕΚΟ επιτέλους, και από τον επόμενο μήνα κάνεις αποταμίευση για καφέδες. Εν τω μεταξύ ξύπνα μωρό μου κάθε μέρα στις οκτώ (ψόφα πούστη Κόκκαλη), και ντύσου και βάψου σαν τραπεζοϋπάλληλος διότι έχομεν και ένα επαγγελματικό προφίλ σαν εταιρεία. Φυσικά 40% παρακράτηση που θα σου επιστραφεί πέντε μηνάκια μετά. Αχ θα κάνω φόνο.

Καρίερα νουμεγό ντε (2).
Διανομή φυλλαδίων σε κεντρικά σημεία της πόλης, part time ωράριο. Θα το μεταφράσω: κουβάλησε χρυσσσή μου (έτσι Λαζοπουλικά) εξακόσια φυλλαδιάκια στην ραχοκοκκαλιά σου, και ξεχύνους (Πλωμαρίτικα τώρα) σε ό, τι πολυκατοικία χτίστηκε με γαμώ αντιπαροχή επί δεν ξέρω ποια κυβέρνηση, και χτύπα ένα ένα τα κουδουνάκια να τα μοιράσεις για ένα τετράωρο κάθε πρωί. Και εντάξει, δε λέω, καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, αλλά πρόσεξέ με, αυτό για δεκαπέντε ευρώ. Όχι, όχι την ώρα ματάκια μου, το τετράωρο! Θα μου στρίψει.

Καριέρα νουμεγό τγουά (3).
Εκπρόσωπος πωλήσεων για επώνυμη τράπεζα. Να μην το κουράσω, παίρνε τηλεφωνάκια όλη μέρα και ψήσε τον κόσμο ότι η έξοδος από την οικονομική κρίση είναι οι πιστωτικές κάρτες (άκου τώρα), και να σου πάλι τα πριμ και τα μπόνους, και κούνα το μανδίλι σου σε ό, τι αξιοπρέπεια δεν σκουπίζει το πάτωμα.

Δεν φτάνει που είμαι σασί, έχουμε και την αξιοπρέπειά μας, κατάλαβες; Γιατί ο παππούς Θόδωρος έτσι έμαθε την εγγονή του, τσακάλι να είσαι και να μην ακούς κανέναν, κατουρημένες ποδιές δεν φιλάμε εμείς. Τώρα πες, φταίω εγώ να του πω, παππού, μου τελειώνουν τα τσιγάρα παππουυύ! Γερνάω μαμά και τέτοια.
 

Θα ανάψω ένα κερί ίσαμε το μπόι μου άμα τα καταφέρω μέχρι Ιανουάριο και έπειτα, μην τον είδατε, σαλπάρω για Νέδερλαντς και πολύ hardcore κλινική ψυχολογία.



2 σχόλια:

Ferdinand&Miranda είπε...

χαχαχα, να σαι καλα, πρωί-πρωί (για μένα) !! και η φωτογραφία ταίριαξε!! χαχα!

Ferdinand&Miranda είπε...

βασικά δεν είναι για γέλια αλλά όπως λέει και η Χ. η φτώχεια θέλει καλοπέραση!