Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Η δυστυχία του να είσαι Έλλην



Σε όλα τα μάστερ ψυχολογίας του Λάιντεν, είμαστε με βεβαιότητα περί τους είκοσι Έλληνες, το ένα πέμπτο των φοιτητών δηλαδή. Είδα τρεις συμφοιτήτριές μου από το Πάντειο- μία εκ των οποίων είχε το θράσος να με χαιρετήσει περιχαρής και ετοιμοπόλεμη. Και λέω θράσος γιατί ήταν από αυτά τα γλυφτρόνια που κάθονται πρώτο τραπέζι πίστα και ρωτάνε τα αυτονόητα, ύφος σνομπ ιδιοφυΐας με αυτοπεποίθηση διδάκτορος.

Στο δικό μου μάστερ δε, είμαστε γύρω στους οκτώ. Το θέμα είναι ότι  θαρρώ πως οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν αυτή την τάση να συναθροίζονται και να αυτό αποκλείονται από άλλες κουλτούρες. Είμασταν συνολικά  διακόσια περίπου άτομα, new kids on the block, από μέρη που ακούγονταν έξω πλανητικά, σε ένα χώρο με πολύ φρι μπύρα, και αντί να αναμειχθούν με το πλήθος βρε αδερφέ, σχημάτισαν μια ομαδούλα και πήγαν "για ποτάκι". Φυσικά όταν αποφάνθηκα ότι θα προτιμούσα να καθίσω με τους υπόλοιπους, αυτομάτως εισέπραξα κάμποσες λοξές ματιές, λες και λιποτακτούσα, ή αρνιόμουν να εκπροσωπήσω τα πάτρια εδάφη στο εξωτερικό.

Τα ίδια αστεία, η ίδια νοοτροπία που μου φαίνεται συγκριτικά τόσο άκαμπτη. Το θέμα είναι βέβαια, ότι κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να είσαι Έλληνας για να καταλάβεις τη στενότητα της οπτικής μερικών. Στις λίγες συναναστροφές τους με τους ξένους είναι συνήθως ανοιχτοί και πρόσχαροι, μεταφέρουν έντεχνα το στερεότυπο που μας θέλει «μεσογειακούς» και φιλόξενους, χορευταράδες και καλοφαγάδες. Και όταν γυρίσουν την πλάτη αναζητάνε συντοπίτη για να φτυαρίσουν ανενόχλητοι. Παπούτσι από τον τόπο σου.

Από την άλλη όχθη, μεταφέρω μερικά διαμαντάκια που άκουσα.

Ένα χαρακτηριστικό Αμερικανοκόριτσο, μου έλεγε ότι ήρθε στην Ολλανδία με ανταλλαγή, γιατί ήθελε ένα μέρος στην Ευρώπη που να μιλάνε Αγγλικά. Και μετά, μ’ αυτό το βλέμμα το γυάλινο που αναρωτιέται αν φοράμε ακόμα τσαρούχια και βράκες, μου λέει, «στην Ελλάδα δεν μιλάει ο κόσμος Αγγλικά ε;». Λίγο μετά μου δήλωσε πως στο Αμέρικα όλοι έχουν από ένα αυτοκίνητο, γιατί αν δεν έχεις και χρησιμοποιείς τα μέσα μαζικής μεταφοράς είσαι lower class. Η πλήρης άγνοια, μου ήρθε να την κουρέψω γουλί.

Με ρωτάνε αρκετά συχνά για την κρίση, με βλέμμα πονετικό. Μια κοπέλα μου μετέφερε ένα περιστατικό, που ένα Έλληνας ήταν με μια ομάδα παιδιών σε ένα εστιατόριο, και όταν η δική του παραγγελία ήταν η τελευταία που έφτασε στο τραπέζι, κάποιος είπε αστειευόμενος πως «του Έλληνα του το φέρνουν τελευταίο γιατί δεν έχει να πληρώσει».

Υπάρχουν μερικοί που νομίζουν ότι οι Έλληνες είναι μουσουλμάνοι.

Από τη "Δυστυχία του να είσαι Έλλην" του Νίκου Δήμου:

Η υπερβολή δεν είναι μόνο εθνικό ελάττωμα. Είναι τρόπος ζωής των Ελλήνων. Είναι η συνισταμένη του εθνικού τους χαρακτήρα. Είναι η βασική αιτία της δυστυχίας τους αλλά και η μεγάλη τους δόξα. Γιατί στο αυτοσυναίσθημα, η υπερβολή λέγεται λεβεντιά.
Άλλος μύθος: Οι Έλληνες σαν εκλεκτός λαός. Ο μύθος της καπατσοσύνης. Και ο αντι-μύθος του κουτόφραγκου. Κάποιος πρέπει να γράψει κάποτε το παράξενο ρομάντζο της ελληνικής ξενολατρίας και ξενοφοβίας.

Ο απότομα αστικοποιηθείς βλάχος είναι το πιο λυπηρό ζώο στην Ελλάδα. Η ζωή του έχει τελείως εκφυλιστεί. Έχασε όλο το παραδοσιακό πατριαρχικό μεγαλείο, χωρίς να αποκτήσει τίποτα στη θέση του. Ούτε είχε η ελληνική αστική τάξη σημαντική παράδοση να του την προσφέρει, αλλά και αν είχε, δεν ήταν δυνατό μερικές χιλιάδες αστοί, να αφομοιώσουν μερικά εκατομμύρια βλάχους σε μία γενιά.

Ενώ οι μισοί Έλληνες προσπαθούν να μεταμορφώσουν την Ελλάδα σε ξένη χώρα, οι άλλοι μισοί ξενιτεύονται. Είμαστε μία από τις λίγες χώρες που έχει περισσότερους μετανάστες και πρόσφυγες από κατοίκους.

Διανοούμενος είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί (συνήθως μάταια) να κάνει τις ιδέες του πράξη. Ο Έλληνας διανοούμενος είναι αυτός που προσπαθεί να βρει ιδέες για να δικαιολογήσει τις πράξεις του.

3 σχόλια:

caveman είπε...

Μα αφού τα λες μια χαρά από μόνη σου, τι τον θες τον Δήμου; Ο άνθρωπος πέρα από τον σνομπισμό που βγάζει, τσουβαλιάζει ασύστολα κάνοντας γαργάρα το μύθο του έθνους.

Όχι όχι, προτιμώ ροδάκινο

Ferdinand+Miranda είπε...

ouou yes, ta amerikanakia einai sunithws ta pio hight class - sto mualo tous... egw tous lypomoun. milaw fusika gia tous ek New York, giati oi alloi itan mia xara * stous kathigites oi adidraseis poikiloun: sa na mi ftanei pou merikoi sumfoitites de kseroun pou peftei i Ellada (to akousa kai afto polles fores) ksafnika o kathigitis arxizei kai apagellei omiro i platwna, kleinontas sou to mati, (enw den exeis katalavei xristo) kai i sugxisi ginetai pliris!

margkw είπε...

γνωστότατες εικόνες.Κοίτα είναι τραγικό το πόσοι έλληνες είμαστε εδώ και μάλλον είναι και αναπόφευκτο το να συναναστρέφεσαι με "συμπατριώτες".ΛΟΛ.
Πάντως αλήθεια, μην μασάς..προχώρα και κάνε γνωριμίες και γνώρισε κι άλλους ιντερνάσιοναλ!Κλίκες πάντως από όλους τους "ομοεθνείς" γίνονται.Το θέμα είναι πόσο το κάνεις..
Τραγική η αμερικανίδα πάντως.Εμένα μου την είχε πει ένας Ολλανδός, ότι στην Ελλάδα είναι πανάκριβος ο καφες! "3,80-4,00 for a coffee?..it's rediculous".Άντε τώρα να εξηγήσεις στον κρυόκωλο, ότι άμα έχεις ήλιο και ζεστασιά, κάθεσαι και πίνεις καφέ με τις ώρες (και είναι και τριπλή η ποσότητα από το δικό τους νερομπούλι). Αυτα.
ουφ!