Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Ηλίας Πετρόπουλος



Όλα τα δικά σου τα ξέρω.
Πώς κοιτάς όταν λες ψέματα.
Πώς κόβεις το κρέας με το μαχαίρι.
Πώς ακριβώς μυρίζει η επιδερμίδα σου.
Ακουμπώ το κεφάλι στην κοιλιά σου
και τα έντερά σου γουργουρίζουν.
Την Γυναίκα την αγαπάς στο σύνολό της,
ή καθόλου.

Έρχεσαι πάντα
μαζί με το μουνί σου.

Ο σημερινός ερωτισμός
της φαίνεται κοινότυπος.
Εξίσου μπανάλ είναι ο Παρθενών.

Μουνί, εσύ, σκοτεινό,
Μουνί κλειστό, Μουνί σιωπηλό,
Μουνί που δεν μου χαμογελάς πια,
Μουνί στεγνό και Μουνί θυμωμένο,
κάνω υπομονή, δείχνω επιμονή,
περιμένοντας να ραγίσεις άλλη μια φορά
και να ξαναγίνεις το Μουνί που ξέρω
-το Μουνί της Συμφιλίωσης
με τον εαυτό μου.


(Το διάβασα λαθραία σ'ενα μέρος που δε θα πρεπε να βρίσκομαι, και τόσο μου άρεσε που αυτοπροδίδομαι)

Δεν υπάρχουν σχόλια: