Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

L'echec


Η Μ. Δεν είχε ενημερώσει πως τελικά δε θα παρευρεθεί στας εκλογάς, κι έτσι το πρωινό τηλεφώνημα από χρίκενλαντ πόνεσε διπλά- «σε μία ώρα να είσαι έτοιμη, θα περάσουμε να σε πάρουμε, πάμε για μπάνιο».


Ξύπνησα κακόκεφη, μπορεί να φταίει και η πανσέληνος, ή που είμαστε αισίως στους δέκα βαθμούς. Σκεφτόμουν το «βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δε διαβάζει»: Το κορίτσι που διαβάζει έχει πρόσβαση σε ένα λεξιλόγιο που μπορεί να διακρίνει μεταξύ της απατηλής και απαθούς ρητορικής κάποιου που δεν μπορεί να την αγαπήσει, και της άναρθρης απελπισίας κάποιου που την αγαπάει πολύ....  Το κορίτσι που διαβάζει θα είναι υπομονετική σε μια διακοπή της δράσης, θα επισπεύσει τη λύση. Μα πάνω απ’ όλα γνωρίζει την αναπόφευκτη βαρύτητα του τέλους. Βρίσκεται στο στοιχείο της. Έχει αποχαιρετήσει χιλιάδες ήρωες με ένα σούβλισμα θλίψης όλο κ’ όλο στην καρδιά.... Εσύ, το κορίτσι που διαβάζει, με κάνεις να θέλω να είμαι όλα αυτά που δεν είμαι. Αλλά είμαι αδύναμος και θα σε απογοητεύσω, αφού αυτό που έχεις ονειρευτεί είναι καλύτερο από αυτό που είμαι. Δεν θα δεχόσουν ποτέ τη ζωή για την οποία μιλούσα προηγουμένως. Δεν θα δεχόσουν τίποτα λιγότερο από πάθος, τελειότητα και μια ζωή άξια να αφηγηθεί. Αυτό ήταν. Τελείωσα μαζί σου κορίτσι που διαβάζει. Και μην ξεχάσεις με το επόμενο τραίνο να πάρεις και τον Χεμινγκγουέι μαζί σου. Σε μισώ. Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ σε μισώ. 


Η ανάγκη μου να αγαπηθώ με κάνει εύπιστη λοιπόν, να ένα νεοαποκτιθέν τσιτάτο- αχ η ανθρώπινη κακία. Ποτέ, όσο κι αν το αγόρι που δε διαβάζει σε διαβεβαιώνει παντοιοτρόπως ότι αξίζει τον κόπο, άπαξ και την πάτησες μια φορά γερά δε σταματάς να φοβάσαι ποτέ. Γιατί τωρα ξέρεις ότι δεν υπάρχουν ήρωες, κι έτσι γέρνεις μαλακά πίσω, τον αφήνεις να σε φιλάει ατάραχη,  κι ίσως λιγάκι παραπάνω αγέροχη, και όταν ακόμη ανταποδίδεις υπάρχει μια επιφυλακτικότητα στην άκρη των χειλιών σου τρομερή. Κι όταν λέει μου αρέσεις τόσο πολύ, αυθόρμητα θες να πεις ναι, ναι, ναι! Αλλά γελάς ειρωνικά και λες πρόσεχε. Κι είναι τόσο ωραίο το αγόρι που δε διαβάζει. 

5 σχόλια:

mathepeze είπε...

Αντικείμενο σπουδών και ιδιοσυγκρασία, σε κάνουν να εμβαθύνεις πέραν του επιτρεπτού της ηλικίας.

Απόλαυσε… δίχως επιφυλακτικότητα κι εσωτερική ειρωνεία. Άσε τα "ναι" να κυλήσουν το ένα μετά το άλλο και σπάσε την μονοτονία τους με "αααχ ναι".

Η αθωότητα – η πιο αποτελεσματική ερωτοτροπία - είναι από τ’ αγαθά της πρώιμης νιότης που πρώτο παίρνει ο χρόνος ανεπιστρεπτί. Κοινότοπο, μα βεβαιωμένο.

Σχώρα μου τόνο δηκτικό…

Σταθερά ενδιαφέρουσα!!!

ροδάκινο είπε...

Σε θέλω σε χρυσό κλουβί στον καναπέ μου απέναντι, να μου υπαγορεύεις έτσι, μ' αυτο τον τόνο τον δηκτικό, και να κάνει τοκ τοκ η κόκκινη ρεμινγκτον μου.

Μικρή εμβόλιμη φαντασίωση.

Το σχόλιο σου ήταν πιο οξυ και πιο μεστό απο την ίδια την ανάρτηση. Νeedless to say οτι έχεις δίκιο, όσο δίκιο μπορεί να έχει κανείς.

Takis X είπε...

Εχεις κάτι που με τραβάει στη γραφή σου. Εσυ κ 2-3 αλλοι με κάνετε πάντα να σας περιμένω. Μήως πρεπει να το σοβαρέψουμε Ροδάκινο μου?

ροδάκινο είπε...

Μεσιέ Takis, μου λείψατε.
Ειλικρινώς ανταποδίδω τη φιλοφρόνηση.

Να το σοβαρέψουμε, βεβαίως, αλλά πώς;;
Πείτε μου.

Takis X είπε...

Μιλαω για διηγηματα Τα πρώτα σας. Συντομα.